niedziela, 6 lipca 2014

Modliszkowy intruz

Jak się dzisiaj całkiem nagle okazało, krewetkę modliszkową też w akwarium hodowałem. Zupełnie niespodziewianie około południa przy przedniej ścianie akwarium zobaczyłem dziwne tunele w piachu. Jeszcze rano ich nie było. Przyjrzałem się im uważniej, i zobaczyłem, że w tunelach tych kręci się jakiś dziwny stwór.




Przemieszczał się dość szybko to w jedną to w drugą stronę i naprawdę ciężko było się mu przyjrzeć. Wszystko jednak wskazywało, że jest to krewetka modliszkowa. Wiedziałem jedno, nie jest to zwierze, które chcę mieć w swoim akwarium. Dostała się tutaj pewnie ukryta w żywej skale i dopiero teraz po 8 miesiącach dała się zobaczyć. Nie zwlekając długo postanowiłem skorzystać z tego, że kręci się tak blisko szyby i jednocześnie tak daleko skał i wyłowić ją do siatki. Co też uczyniłem. Zagarnąłem szeroką siatką na ryby sporą część piasku wraz z ukrytą w nim krewetką. Ta, szybko wydostała się na powierzchnię ale zdezorientowana łatwo dała się zagarnąć ponownie. Zaraz potem była już w kubeczku. W czasie połowu krewetka straciła jeden wielki szczypiec, który wgryzł się w oczka siatki. 





Trochę miałem dylemat co z nią teraz zrobić? Wiem jedno, w akwarium jej nie chcę ale czy mogę ją zostawić w refugium? Ryzyko, że przedostanie się do zbiornika głównego było jednak zbyt wysokie. 
Niestety, ostatecznie krewetka skończyła jako karma dla Wundermani. 


W akwarium często słychać dziwne stukania jakby o szybę, zawsze myślałem, że to kraby teraz jednak już sam nie wiem. Pomimo wyłowienia tej krewetki, dziwne stukania pojawiają się nadal. 



Szklanką w kraby

Lato się zaczęło, pogoda piękna, wyjazdy, goście, spędzanie czasu poza domem - jakoś nie ma czasu na bloga.

Jednego poranka zauważyliśmy, że w akwarium, przepiękna Blastomussa Wellsi została paskudnie podgryziona, a pojedyncza szczepka Merleti niemal całkiem zjedzona. Dolne polipy tej pierwszej na wpół zjedzone na wpół poszarpane. Straszna rzecz i wielka szkoda. Wina padła na kraba, który w wieczór przed tym wydarzeniem kręcił się w pobliżu obskubując skały. I choć pewności nie mam bo w końcu na gorącym uczynku nikogo nie przyłapałem, jednak dmuchając na zimne postanowiłem wyłapać wszystkie kraby z głównego zbiornika. Łatwo powiedzieć ale jak to zrobić?

W internecie przestudiowałem różne sposoby, żadnego nie mogłem jednak użyć danego dnia. Wymyśliłem więc coś innego. Na polowanie na kraby uzbroiłem się w zwykłą szklankę. Wrzuciłem do niej połamaną tabletkę glonową i ustawiłem w akwarium, opartą o skałę gdzie mieszkał krab.


Choć raczej nie spodziewałem się sukcesu, szklanka okazała się pułapką doskonałą, już pierwszej nocy wpadł do niej oskarżony krab. Drugiej nocy kolejny i podobnie trzeciej. I tak trzy spore kraby zostały przeniesione do refugium. 






Niestety dalsze noce nie przynosiły już takich plonów, przez kolejne dni nic do szklanki nie wpadło. w międzyczasie rozwinąłem nieco pułapkę przerabiając dwa plastykowe spore korki od kosmetyków. W jednym lutownicą wypaliłem sitko i uszczelniając gumkami recepturkami włożyłem do drugiego. W przerwę pomiędzy korkiem a sitkiem wrzuciłem trochę mrożonego Mysis i tabletkę glonową, wszystko obciążyłem i ustawiłem podobnie jak szklankę. Taka konstrukcja zabezpieczała przynętę przed wypłukaniem przez nurt wody oraz przed kradzieżą, której mogły by się dopuścić krewetki. No i co więcej była mniejsza a przez to mogłem ją umieścić w mniej dostępnych miejscach. 





Pierwsze próby były jednak bezowocne i na sukces należało poczekać prawie tydzień. W końcu jednak udało się i kolejny krab wylądował w refugium. 



Na chwilę obecną wiem, że w skale jest jeszcze jeden maleńki krabik oraz, że powinien być gdzieś jeszcze jeden i to ogromniasty czarny, niestety tego drugiego nie widziałem już kilka miesięcy. 

W zbiorniku głównym są też jeszcze dzikie kraby filtratory, ale tych raczej nie będę wyławiał bo nie wydaje mi się żeby stanowiły jakieś niebezpieczeństwo. 

sobota, 3 maja 2014

Ujarzmić Xenia Elongata

Jak chyba każdy początkujący akwarysta bardzo się ucieszyłem, kiedy do mojego akwarium zawitała piękna pulsująca Xenia Elongata. 


Warunki chyba jej odpowiadały gdyż już od pierwszych dni dało się zaobserwować jej wzrost i rozrost. Euforia radości szybko jednak przerodziła się w obawę. Ona rośnie zbyt szybko! co gorsze Xenia doskonale się przemieszcza, niestety nie zawsze tam gdzie byśmy chcieli żeby była. 



Swoją drogą ma bardzo ciekawy sposób przemieszczania się. A mianowicie kiedy już pojedynczy osobnik osiągnie odpowiedni rozmiar taki, że jego pień (że tak to nienaukowo nazwę) będzie mieć około 3-6 cm, wówczas przechyla się, a wręcz kładzie w jednym kierunku. Zwykle jest to kierunek przepływu wody. Kiedy tyko górną częścią dotknie skały, bardzo szybko przyczepia się do niej i w tym nowym miejscu zaczyna podnosić się ku górze. W tym samym czasie ściąga swoją długą nogę, (lub pień) tak, że po pewnym czasie całkiem przechodzi już na nowe miejsce. 

W podobny zresztą sposób Xenia się rozmnaża. Wystarczy tylko, aby jedno z ramion pnia wykonało powyższą akrobację i już mamy dwie Xenie. Ich wzajemne połączenie z czasem staje się coraz cieńsze, a w ostateczności przerywa się. I tak też z jednej małej Xenia w przeciągu zaledwie 3 miesięcy miałem już cztery bujne krzaczki. 

W tym też momencie zdałem sobie sprawę, że nie może ona tak rosnąc w miejscu gdzie ją pierwotnie posadziłem. Co więc zrobić? nie da się jej od tak oderwać od skały. Wpadłem więc na pomysł, żeby wykorzystać jej sposób rozmnażania i przemieszczania się. W tym celu podłożyłem kawałki skały pod każdym pojedynczym Xenia od strony, w którą te się pokładały. Jednocześnie znalazłem wygięty kawałem skały, którym przykryłem końce ich pni i w ten sposób naganiałem na podłożone kawałki skał. Ważne żeby nie przygniatać zwierzaka bo może mu to zaszkodzić.




Już po 4 dniach widać było efekt, Xenia robiła dokładnie to co sobie zaplanowałem. Należało jedynie każdego dnia podnosić przykrywający (naganiający) kawałek skały tak aby ta nie zdążyła się z nim zrosnąć. 




po dziewięciu dniach Xenia była już całkiem przyrośnięta do kawałków skał i swobodnie mogłem ją przenieść w inne, bardziej dla mnie dogodne miejsce. Troszkę przyrosła też do skały naganiającej ale nie na tyle mocno aby nie można ją było oderwać bez większego wysiłku.






niedziela, 13 kwietnia 2014

Akwarium po pięciu miesiącach

Właśnie mija piąty miesiąc od założenia mojego akwarium. Przyznaję, że był to bardzo ciekawy okres, pełen niespodzianek, nauki, zdobywania doświadczeń, ciągłych zmian :)

2013.11 Zasolenie


Drugi tydzień od zasolenia - żywa skała


Drugi tydzień od włożenia skały - pierwsza plaga :) okrzemki


Czwarty tydzień od włożenia skały - pojawiają się glony wyższe - sałata morska oraz pierwsze koralowce miękkie


Piąty tydzień od włożenia skały


Już ponad 2 miesiące - plaga glonów nitkowych oraz pierwsze koralowce twarde


Trzeci miesiąc



Akwarium zaczyna nabierać pożądany wygląd


Piąty miesiąc


W końcu też nauczyłem się robić zdjęcia w niebieskim świetle :)


niedziela, 16 marca 2014

LEDy w akwarium

Z LED-ami w akwarium trzeba jednak uważać. Nie dajmy się zwieść stereotypowemu myśleniu, że oświetlenie LED-owe jest dużo gorsze od np. HQI czy T5, że jest niewystarczająco kaloryczne, itp. Prawda jest taka, że produkowane obecnie LED-y, te z górnej półki są bardzo mocne! Jeśli to zlekceważymy to nie dziwmy się gdy nasze piękne koralowce stracą kolor. Tak, bielenie koralowców, utrata większości pigmentacji to odruch obronny tych morskich zwierząt, które w ten właśnie sposób chronią się przed nadmiarem światła. 

Trochę to jednak dziwne, że kupując szczepki w dobrych sklepach akwarystycznych nikt przed tym nie ostrzega. Mnie informowano jedynie, że dane koralowce lubią mocne bądź słabe światło, taki a taki prąd wody. Nie rzadko też sugerowano, że LED-owe światło pewnie nie wystarczy, że dobrze jest dokupić jakieś dodatkowe. O zgrozo.

Startując akwarium moje lampy LED (Maxspect R420r M16000) były ustawione na około 60% (A 60%, B65%) i świeciły około 8 godzin (licząc wschody i zachody). W kolejnych tygodniach stopniowo zwiększałem oświetlenie o około 10% zwiększając też długość świecenia. Po nieco ponad 3 miesiącach lampy ustawione były już na 100% swojej mocy, ze wschodami o godzinie 7:00 rano i zachodami kończącymi się o 22:00 w nocy (14h, przy czym wschody i zachody były dość łagodne i 100% świecenia było tyko przez 4h).

W tam czasie do akwarium wprowadzane były kolejne szczepki różnych koralowców, zarówno miękkich jak i twardych LPS, SSP. 

Na początku nie zauważyłem, że dzieje się coś złego. 18-stego stycznia do akwarium dołączyły piękne SPS-sy, Seriatopora Caliendrum




Oraz Stylophora Pistillata



W lutym piękny LPS Fungia Fralinae



I właściwie to na tym ostatnim koralowcu zmiany były na tyle szybkie, żeby podnieść alarm. Moje koralowce traciły kolory, stawały się całkiem przezroczyste lub białe. 





Dodam, że testy Saliferta nie wykrywały azotanów (0 ppm), fosforanów (0 ppm) zaś wapń (480 ppm), magnes (1460 ppm) czy alkaliczność (9-10 dKH) były na maksymalnym poziomie. Ciężar właściwy 1,0235. Wszystkie parametry utrzymywały się na wskazanym poziomie przez kolejne miesiące bez zmian. Dodatkowo w akwarium pojawiała się plaga glonów nitkowych.


z którymi nie dawały sobie radę do tej pory skuteczne ślimaki i kraby. 

Internet oraz wskazówki w sklepach akwarystycznych sugerowały niedobór mikroelementów lub słabe oświetlenie. Ponieważ lampy już świeciły na 100% więc zacząłem dozowanie mikroelementów. W międzyczasie wyczytałem, że koralowce zooksanteliczne wcale nie żywią się jedynie światłem, a do prawidłowego rozwoju potrzebują również innych substancji odżywczych, zwiększyłem więc dokarmianie mrożonkami (czerwony plankton, artemia) oraz suchą karmą "Reef Pearls". 

Ciągle jednak zastanawiającym był wysyp glonów nitkowych pomimo braku w wodzie wykrywalnego stężenia azotanów (NO3) czy fosforanów (PO4). Jak później się dowiedziałem czynnikiem pobudzającym ich wzrost jest właśnie mocne (zbyt mocno) światło. W tym samym też czasie natknąłem się na kilka ciekawych artykułów, które to właśnie wskazywały światło jako powód blednących koralowców. Zgodnie z sugerowanymi wskazówkami natychmiast ograniczyłem oświetlenie, kanał (biały) A 50%, kanał (niebieski) B 85% czas świecenie 10h od wschodu do wyłączenia (3h świecenia w maximum). 

Zmiany nie były gwałtowne ale widoczne. Z każdym kolejnym tygodniem koralowce ciemniały, odzyskiwały kolor.





Dzisiaj wyglądają tak:





Co prawda jeszcze sporo pracy przed nami, ale może mój wpis tutaj kogoś uchroni przed podobną pomyłką. Dzisiejsze LED-y są naprawdę moce i należy do nich podchodzić ostrożnie. 

Dodatkowo warto zauważyć, że w przypadku LED-ów czas świecenia można drastycznie skrócić do 8-9 godzin, co oczywiście daje im kolejny punkt w porównaniu do oświetlenia HQI, T5 gdzie sugerowane oświetlenie to 10-12h, a to już bezpośrednio przekłada się na koszty.